Αφροδίτη τής Μήλου & Κερκυρα & άλλα τέτοια φαιδρά...

Έχω κάποιες απορίες που αφορούν ...Γερμανούς τουρίστες.
Όταν έρχονται εδώ τραβάνε φωτογραφίες και βίντεο για νάχουν να θυμούνται;
Αυτά τα μνημεία, ο τόπος είναι γεμάτος όπως το παραπάνω, αποτελούν μέρος τής θεματολογίας τους ή περιορίζονται σε πιο ανώδυνα για αυτούς όπως Παρθενώνα Καρυάτιδες και συναφή;
Και όταν τα συναντάνε στο δρόμο τους, δεν μπορεί κάτι θα λένε από μέσα τους, αλλά ποιο από τα δυό άραγε: "Α ρε, τι μάς κάνανε τότε..." ή "Α ρε, που είναι οι παλιές οι δόξες, κοίτα τι τους κάναμε τότε".

Το θέμα τής Αφροδίτης τής Μήλου το παρακάμπτω αφού διατυπώσω, πρός ημέτερους,  ένα ερώτημα.
Ένας εκδότης δεν βρέθηκε να φτιάξη ένα ημερολόγιο 12φυλλο με το ίδιο άγαλμα στην κάθε σελίδα όπως στο γερμανικό περιοδικό, ξέρετε εννοώ copy-paste, αλλά με φόντο στην πρώτη σελίδα το σκοπευτήριο τής Καισαριανής, στην δεύτερη το Δίστομο και ούτω καθεξής;

Αλλά δεν μπορώ να μην κάνω τις παρακάτω υπενθυμίσεις και ερωτήσεις:

Διακαής πόθος τών ευρωπαίων ήταν και είναι ο διαμελισμός τής Ελλάδας.
Είχαν συμφωνημένα κιόλας τα κομμάτια που θα έπαιρναν στην κατοχή τους για να μην τα χαλασουν στην μοιρασιά.

Χώρα τής Βόρειας Ευρώπης πριν από μερικά χρόνια παραξενεύτηκε όταν αντελήφθη οτι μεγάλος αριθμός ξένων ιδιωτών αγόραζε παραλιακά οικόπεδα. Σε έρευνα που ακολούθησε ανακάλυψε οτι οι ιδιώτες αυτοί δεν ήταν και τόσο ιδιώτες αφού πίσω τους κρύβονταν μεγάλα γερμανικά συμφέροντα. Το τι περαιτέρω αποκάλυψε η έρευνα αυτή δεν το γνωρίζω αλλά μπορείτε να το φανταστείτε αφού με νόμο απαγόρευσε στους πολίτες της να προβαίνουν σε τέτοιες πωλήσεις σε Γερμανούς.
Εδώ σε εμας που οι Γερμανοί αγοράζουν ολόκληρα χωριά τι γίνεται;

Σε μία άλλη χώρα στο παρελθόν μετά το τέλος πολέμου όταν όμορες χώρες άρχισαν και πάλι να εποφθαλμιούν τα εδάφη τής χώρας αυτής, ένας Στρατηγός με σαράντα χιλιάδες στρατό και με "χαρτιά" και τοπογραφικά σχέδια υπό μάλης άρχισε περιοδεία στα σύνορα του και από τούς εκάστοτε "απέναντι" απαίτησε επί τόπου την συμφωνία ή την διαφωνία τους ως προς την νομιμότητα και αποδοχή εκ μέρους τους τών συνόρων αυτών. Φυσικά απέναντι σε σαράντα χιλιάδες στρατό κανείς δεν διαφωνούσε. Και σήμερα που εγείρονται αμφισβητήσεις, γκρίζες ζώνες, θέματα υφαλοκρηπίδας σε Αιγαίο και Ιόνιο (ναι και στο Ιόνιο, τι νομίζετε δεν έχει πετρέλαιο και εκεί;) δεν βρίσκεται ένας άνθρωπος να πράξη το ίδιο; Εφόσον είναι πασιφανές οτι υπάρχει ενορχηστρωμένη "επίθεση" οικονομική και προπαγανδιστική δεν είναι πολύ απλοϊκό και "λίγο" να περιορίζουμε τις όποιες εκ μέρους μας αποτρεπτικές δράσεις σε ρητορικές απαντήσεις ή καθόλου απαντήσεις;


Στην Επέτειο του "ΟΧΙ" η τηλεόραση προβάλει διάφορα ντοκιμαντέρ που δείχνουν τον παλμό εκείνων των ημερών και αυτο που μού κάνει εντύπωση σε αυτά τα ντοκιμαντέρ είναι οτι με την επιστράτευση τα τραίνα που πήγαιναν στο μέτωπο ήταν τόσο ασφυκτικά γεμάτα από Έλληνες που πήγαιναν στο μέτωπο ώστε να κρέμονται και απέξω.
Τι θέλω να πω. Εκείνος ο πόλεμος ζητούσε ανθρώπινα κορμιά. Και κερδήθηκε γιατί είχαμε να δώσουμε αυτό που ζητούσε. Ο τωρινός πόλεμος που μας έχει κηρυχτεί δεν ζητάει ανθρώπινα κορμιά. Ζητάει χρήμα. Και το χρήμα δεν επιστρατεύεται. Άρα δεν θα δω τραίνα γεμάτα χρήματα να πηγαίνουν στο "μέτωπο".
Και πάλι βέβαια τα αναπόφευκτα ερωτήματα: Οι φωστήρες που χαράσσουν την στρατηγική τής χώρας μας δεν έχουν ακούσει ποτέ οτι άπειρες φορές σε όλο τον κόσμο έγιναν προσομοιώσεις του Β' παγκοσμίου πολέμου προσπαθώντας να βρουν αν μπορούσε να υπάρξει κάποια στρατηγική ώστε η Γερμανία να έχει κερδίσει τον πόλεμο;
Η απάντηση από όσο ξέρω είναι οτι "όχι, σε αυτό το χρονοδιάγραμμα δεν μπορούσε". Το τεράστιας σημασίας όμως εύρημα αυτών τών προσομοιώσεων ήταν άλλο. Τα κεφάλαια που διατέθηκαν για την πολεμική μηχανή, την τεχνολογία, το ανθρώπινο δυναμικό και οτι άλλο κοστολογεί έναν πόλεμο αν είχαν διατεθεί σε "οικονομικό πόλεμο" τής Γερμανίας κατά τού υπόλοιπου κόσμου με ένα μεγαλύτερο χρονοδιάγραμμα "ναι η Γερμανία θα ήταν κερδισμένη". Αν ρωτήσετε γιατί ο Χίτλερ επέλεξε τον πόλεμο η απάντηση είναι: Αφενός μεν θεώρησε οτι η Γερμανία δεν είχε χρόνο αφετέρου δε θεώρησε δεδομένη την έκβαση του πολέμου υπέρ του μετά την πτώση Πολωνίας και Γαλλίας.

Οι φωστήρες μας λοιπόν μετά από ένα τέτοιο εύρημα πώς θωράκισαν την χώρα μας έναντι αυτού τού ενδεχομένου;