Εγκαταλελειμμένα...

Επειδή σήμερα είδα μια "επιδημία" στον δρόμο τής γειτονιάς μου,

Κατ αρχήν ότι αγοράζουμε νόμιμα είναι περιουσιακό μας στοιχείο.
Ένα νόμιμα αγορασμένο αυτοκίνητο επομένως είναι περιουσιακό μας στοιχείο.

Για να κυκλοφορήσουμε νόμιμα στους δρόμους ένα αυτοκίνητο πρέπει να το εφοδιάσουμε, άπαξ, με "άδεια κυκλοφορίας" που έχει ως απόρροια τίς "πινακίδες κυκλοφορίας" τα οποία επίσης αγοράζουμε άρα μας ανήκουν νόμιμα.

Για να κυκλοφορούμε νόμιμα στους δρόμους ένα αυτοκίνητο πρέπει να αγοράζουμε, ανά εξάμηνο ή ετησίως συνήθως, "ασφαλιστική κάλυψη" ώστε να μην βρεθούμε εκτεθειμένοι σε άλλους σε περίπτωση ...στραβής.

Για να κυκλοφορούμε νόμιμα ένα αυτοκίνητο πρέπει να προπληρώσουμε, επίσης, τέλη κυκλοφορίας.

Όταν δεν κυκλοφορούμε ένα αυτοκίνητο, που το βάζουμε; Στην ταράτσα μας; Στο μπαλκόνι μας; Στο σαλόνι μας; Όχι βέβαια. "Νόμιμα" σταθμευμένο στο πεζοδρόμιο.
Προβλέπεται απο το concept "αυτοκίνητο - δρόμοι - πάω σπιτι μου - παω στη δουλεια μου - πάω να διασκεδάσω" κλπ. Και διότι στις ταράτσες λόγω της κατασκευής του δεν ανεβαίνει και στο ασανσέρ δεν χωράει. Κανονικά νόμιμες είναι όλες οι θέσεις στάθμευσης στα πεζοδρόμια αρκεί ο εναπομένον χώρος στον δρόμο να επαρκή για την διέλευση όλων τών άλλων οχημάτων. Ο περιορισμός "θα σταθμεύετε όλοι, ανάλογα με τον μήνα, δεξιά ή αριστερά τού δρόμου" μπήκε για να μην εμποδίζονται κάποιες λειτουργικές ανάγκες τών κατοικιών που θα είχαν συνεχώς, χωρίς ανάπαυλα, παρκαρισμένα αυτοκίνητα μπροστά τους.

Για να κυκλοφορούμε νόμιμα ένα αυτοκίνητο πρέπει επομένως να είναι σε ισχύ "ασφάλεια - τέλη κυκλοφορίας". Και αν δεν φέτος δεν θέλω / έχω να τα πληρώσω;
Εδώ έρχεται ο νόμος πού λέει: Κατάθεσε τίς πινακίδες για να μας αποδείξεις οτι δεν το κυκλοφορείς (διότι "πού πας κύριε, χωρίς πινακίδες;" θα ρωτήσει το όργανο) και όποτε θέλεις / έχεις να πληρώσεις, έλα να τίς πάρεις πάλι. Δέν σού λέει οτι το όχημά σου παύει να είναι περιουσιακό σου στοιχείο.

Άρα για μια αόριστη χρονική περίοδο ένα όχημα μπορεί να είναι νόμιμα ακίνητο, δηλαδή σταθμευμένο, χωρίς "πινακίδες" και "σήμα τελών κυκλοφορίας" και φυσικά είναι περιουσία σου. Επομένως πώς η έλλειψη "πινακίδων" και "σήματος τελών κυκλοφορίας" μαρτυρεί "εγκατάλειψη" και από πού κι' ως πού έρχεται ο όποιος Δήμος και καλλιεργεί "κλίμα" στην γειτονιά με τέτοια "χαρτιά" ώστε να απλώσει χέρι σε ξένη περιουσία;

Και κάνετε μια αναζήτηση με το goggle να δείτε τα περί "τοξικών των εγκαταλειμμένων" "καθαριότητας" "θέσεων στάθμευσης" "ο ρυπαίνων πληρώνει" στα οποία αναφέρονται.
Δηλαδή ο ιδιοκτήτης του οχήματος εφόσον δεν το κινεί δεν δικαιούται θέσης στάθμευσης;
Όταν το όχημα κινείται είναι λιγότερο τοξικό;
Αν σκύψει ο οδοκαθαριστής δεν μπορεί να σκουπίσει από κάτω; Κάτω από τον καναπέ σπίτι του πως καθαρίζει;


Αν δε ολιγωρήσετε διαβάστε τι έχετε να πληρώσετε σε "εταιρείες" και "υπηρεσίες". Χοντρή "κονόμα" αυτή η φάμπρικα το περιβάλλον...

ΥΓ 1.
Έκανα μια ιστορική αναδρομή και βρήκα οτι τα πρώτα τέλη κυκλοφορίας, στη Ελλάδα, επιβλήθηκαν στα πρωτοεμφανιζόμενα τότε ...κάρα διότι τα άλογα όπως καταλαβαίνετε κόπριζαν τους δρόμους και κάπως έπρεπε να απομακρύνονται οι κοπριές. Λες και τα σημερινά αυτοκίνητα έχουν την ίδια ρυπαρή συμπεριφορά. Και μην μου πείτε για περιβαλλοντολογικούς ρύπους, έχω αναφερθεί σε προηγούμενο post. Επίσης μην πείτε για σήμανση - συντήρηση δρόμων κλπ διότι είναι "δημόσια έργα" και πληρώνουμε άλλους φόρους γι αυτά.

ΥΓ 2. Θα με ρωτήσετε τι μ' έπιασε και χάνω την ώρα μου γράφοντας. Θα σας απαντήσω... Γνωστός μου ναυτικός μού είπε την εξής απίστευτη ιστορία. Και τον πιστεύω γιατι ακριβώς τα απίστευτα είναι συνήθως και τα αληθινά:
Είχε αγοράσει ένα παλιό mini cooper, ξέρετε τα original. Το παρκάρισε κάτω από το σπίτι του και χρειάστηκε να φύγει ταξίδι, αυτή είναι η δουλειά του.
Ένα βράδυ κάτι κλεφτρόνια σπάνε ένα τζάμι του αυτοκινήτου για να κλέψουν από μέσα. Μετά από μερικές μέρες η αδελφή του πέρασε από το σπίτι του ως συνήθως για να δει αν όλα είναι εντάξει. Βλέπει το χάλι του αυτοκινήτου σπασμένο τζάμι ξηλωμένο ταμπλώ κλπ και ειδοποίησε την αστυνομία και τον αδελφό της. Πήγε η αστυνομία, έκανε τη δουλειά της. Ο άνθρωπος τι να κάνει από την άλλη άκρη του κόσμου... είπε σε κάνα δυό γνωστούς του να το πάνε να του το φτιάξουν, δεν έγινε τίποτα, τής είπε να το σκεπάσει με κουκούλα. Περνάει λίγος καιρός κλέβουν την κουκούλα... κλέβουν και τίς ζάντες. Ξανά η αδελφή του αστυνομίες και τα σχετικά. Τώρα καταλαβαίνεται την εικόνα του αυτοκινήτου... Μετά από κάποιο διάστημα ξανά η αδελφή του βλέπει κολλημένο χαρτί "εγκαταλειμμένο, να το απομακρύνετε". Τον ειδοποιεί τηλεφωνικά, τής λέει "πήγαινε στο δήμο και εξήγησε τους οτι είμαι ναυτικός λείπω ταξίδι, δεν είναι εγκαταλελειμμένο... με πινακίδες πάνω... με τέλη κυκλοφορίας στο παρμπρίζ... το αυτοκίνητο το σπάσανε κλεφτρόνια... έχω κάνει καταγγελία στην αστυνομία ...τι ειναι αυτά που λέτε" μήπως και βρεις άκρη. Πήγε η αδελφή του, δεν ξέρω αν βρήκε άκρη, ξεκολλάει το χαρτί.
Στον ένα μήνα καινούριο χαρτί κολλημένο πάνω "να το απομακρύνετε". Ξανά τηλέφωνα, ξανά τρεχάματα.
Τέλος πάντων επιστρέφει ο ναυτικός από το ταξίδι, άφαντο το αυτοκίνητο. Πάει στο Δήμο τού λένε" ...εμείς δεν ξέρουμε τίποτα". Πάει στην αστυνομία, εξηγεί όλο το σκηνικό και οτι τώρα χάθηκε, τού λένε "εμείς, τίποτα. Πήγαινε στο Δήμο".

Το ρεζουμέ είναι οτι ο φίλος τόχασε το αυτοκίνητο. Και δεν ξέρει ποιος του το πήρε.
Οι κλέφτες; Ο Δήμος;

Αυτή την ιστορία τη θυμάμαι όποτε βλέπω αυτοκίνητα με τέτοια χαρτιά κολλημένα πάνω τους.

Πριν μερικά χρόνια πλάκωνες στις μπουνιές όποιον τολμούσε να ακουμπήσει δάκτυλο πάνω στο αυτοκίνητο σου. Σήμερα κάθονται πάνω, στο στραβώνουν με τούς κοτσαδόρους τους, σου κολλάνε χαρτιά, σου το σπάνε... και δεν κοτάς να τούς μιλήσεις, όλα αυτά έχουν γίνει αποδεκτά κάπου μέσα στα μυαλά μας... Ποια μυαλά θα μου πεις...