tntpeter: Better to be out wishing "I 'm in" than be in wishing "I 'm out".

Γίνατε "εμείς" και "εσείς". Ποιοί εσείς; Τό "2000 τηλεφωνήματα στό κέντρο καταγγελειών γιά τό κάπνισμα" τά λέει όλα για το ποιοί είστε.

Εμείς όμως δεν σας φερόμαστε έτσι.
Δεν λέμε σε πολλούς απο σάς "έτσι, στην ψύχρα" να βγήτε έξω επειδή η ιδρωτίλα απο τίς βρωμερές μασχάλες σας, η ποδαρίλα απο τά βρωμερά σας πόδια, η μπόχα απο τά βρωμερά αχαμνά σας όλων τών γενών (το "αχαμνά" θεωρήστε το με μια ευρύτητα, ξέρετε και λίγο πιό πίσω) μάς φέρνει εμετό.
Δεν λέμε σε πολλούς απο σάς "έτσι, στην ψύχρα" να βγήτε έξω επειδή "αερίζεστε" "πάνω-κάτω" όπου σταθήτε και όπου βρεθήτε αναγκάζοντας μας να μάθουμε τί ήταν το τελευταίο σας βόσκημα (γιά τό "βόσκημα" ας με συγχωρήσουν τα ζώα) κάτι που επίσης μάς φέρνει εμετό..
Αντιθέτως αν είσαστε γνωστοί μας και μάς νοιάζει σάς βρίσκουμε δικαιολογίες τού τύπου "μη δινεις σημασία, απο μεροκάματο ήρθε" ή "δεν πρόλαβε να πάη σπίτι, ήρθε βιαστικά" ή "άστον καίγεται τώρα, τούς τύπους θα κοιτάξη;" λέμε τη γνωστή ατάκα "κάποιος πρέπει να τού/τής μιλήση για τη Ρεξόνα" ή την άλλη γνωστή ατάκα περί "φασολιών και ανάγκης να αλλάξη δίαιτα" και το γεγονός ξεχνιέται εκεί. Αν είσαστε άγνωστοι αποφεύγουμε τα μέρη που συχνάζετε. Αλλά τα λεωφορεία, τόν ηλεκτρικό, τά καφενεία, τίς καφετέριες, τά τραίνα, τά πλοία πώς να τα αποφύγης; Δέν αποφεύγονται, σάς τρώμε στη "μάπα". Και σαν να μήν φτάνουν αυτά, από την εποχή τού Δοξιάδη που, και καλα, σάς ξύπνησε όταν καπνίζουμε ανεχόμαστε και τίς γκριμάτσες σας και τα όποια σχόλια κάνατε εις βάρος μας ανάλογα με το επίπεδο τού καθενός σας. Αλλά δέν σάς κυρήξαμε και τον πόλεμο, έτσι παιδιά;

"2000 τηλεφωνήματα στό κέντρο καταγγελειών γιά τό κάπνισμα"; Κορόϊδα σάς πιάσανε, στό τσάμπα;

Τώρα ξεκαθάρισαν τα πράγματα. Έξω εμείς, μέσα εσείς. Καί νά μείνετε μέσα, γιατί εμείς είμαστε έξω. Άλλη παρέα εσείς, άλλη παρέα εμείς. Καί δεν θα μπορούσε να είναι αλλοιώς, είμαστε άλλη παρέα... τόσα χρόνια χάρη σάς κάναμε.

-Είμαστε η παρέα που ποτέ δεν τα κατάφερνε το πρωΐ να είναι στήν "προσευχή" πρίν χτυπήσει το κουδούνι.

-Είμαστε η παρέα που τήν κοπάναγε στό διάλειμα για κάνα τσιγαράκι σε κάτι χαλάσματα πίσω απο το γυμνάσιο.

-Είμαστε η παρέα που προτιμούσε τα θερινά σινεμά γιατί με ένα τσιγάρο αλλιώς τό ευχαριστιέσε τό έργο. Αλλιώς ευχαριστιέσαι, έστω μόνο οπτικά, την κοπελιά με το τσιτάκι και το ωραίο μπούστο στο παραδίπλα κάθισμα.

-Είμαστε η παρέα που μετά απο ένα καλό φαί θέλει παγωτό, καφέ, λικέρ ή underberg και ένα Αβάνας μέ εμφιαλωμένο νερό.

- Είμαστε η παρέα που θα αναπνέει καθαρότερο αέρα. Και αν περάσει και κανένα "εργαλείο" αφήνοντας ήχο και μυρωδιά από 100 οκτάνια ακόμα καλύτερα.

Γ@μ# το να βλεπώμαστε, να μετριώμαστε, να ξέρουμε πόσοι είμαστε.

Χμμμ! τελικά, τό τσιγάρο μάς φέρνει πιο κοντά. Εμάς, όχι εσάς.

Αυτά.